Tissot

Poeta opisuje w epopei szczegółowo i z wielką serdecznością przyrodę litewską. Kreśli jej obraz z miłością, tkliwością i wzruszeniem. Przedmiotem jego zachwytu staje się wszystko: wschód i zachód słońca, obłok płynący po niebie, pola, lasy, drzewa, stawy, sady, ogrody, karczma i dworek. Wzruszeniu temu towarzyszy wielka plastyczność i mistrzostwo malarskie. Każdy opis jest pełen barw, odcieni, blasków i refleksów świetlnych, oddanych z wielką szczegółowością i precyzją. Oto na przykład opis zachodu słońca umieszczony w l księdze, zaczynający się od słów:" Słońce ostatnich kresów nieba zachodziło (...)" Słońce zostaje tu porównane do zaczerwienionego oblicza gospodarza, który po ciężkich pracach w polu powraca do domu na spoczynek. W opisie zachodu z kolei w XII księdze mamy obraz nieba. Równie plastyczne są opisy wschodów słońca. W księdze VI przedstawia autor opis poranka sennego, spowolnionego, budzącego się do życia."Świt bez rumieńca", "Mgła wisiała nad ziemią jak strzecha ze słomy / Nad ubogą Litwina chatką", słońce "idzie niewesoło i po drodze drzemie".

Znajdujesz się na stronie, która poświęcona jest literaturze, głównie polskiej.